Wat is Rococostijl?

Rococo Stijl

De Rococostijl (in het Engels: “Rococo Style”) is een decoratieve kunststijl die ontstond in Europa in de 18e eeuw, na de barokperiode. Het wordt gekenmerkt door zijn elegantie, verfijning en speelse ornamenten. De term “rococo” is afgeleid van het Franse woord “rocaille”, wat “rots” betekent, en “coquille”, wat “schelp” betekent, verwijzend naar de asymmetrische schelpvormige decoratieve elementen die vaak in deze stijl werden gebruikt.

In tegenstelling tot de zware en symmetrische stijl van de barok, wordt de rococostijl gekenmerkt door zijn lichtheid, delicatesse en curven. Het maakt gebruik van organische vormen, zoals krullen, bladeren, bloemen, schelpen en chinoiserie (Chinese motieven). Rococo-ornamenten zijn vaak asymmetrisch geplaatst en creëren een gevoel van beweging en dynamiek.

De rococostijl heeft zijn oorsprong in Frankrijk, waar het aan het hof van Lodewijk XV populair werd. Het verspreidde zich snel door heel Europa en beïnvloedde verschillende kunstdisciplines, waaronder architectuur, interieurontwerp, meubelkunst, schilderkunst en beeldhouwkunst.

Architectonisch gezien werd rococo gekenmerkt door gebogen lijnen, sierlijke gevels, uitbundige ornamenten en asymmetrische composities. Interieurs werden rijkelijk versierd met stucwerk, fresco’s en wandtapijten. Meubels in de rococostijl waren vaak licht van gewicht, met gebogen poten en delicate versieringen.

Op het gebied van schilderkunst werden landschappen, portretten en genretaferelen populair in de rococo. Schilderijen toonden vaak scènes uit het dagelijks leven, met een nadruk op elegantie en plezier. Beroemde rococoschilders zijn onder andere Jean-Antoine Watteau, François Boucher en Jean-Honoré Fragonard.

De rococostijl wordt vaak geassocieerd met de adel en de bourgeoisie van die tijd, omdat het de weelde en het genot van het leven uitbeeldde. Het markeerde een verschuiving naar een meer informele en intieme esthetiek, in tegenstelling tot de formele en pompeuze stijl van de barok.

Hoewel de rococostijl later plaatsmaakte voor neoclassicisme en andere artistieke stromingen, blijft het een belangrijk onderdeel van de kunstgeschiedenis en een geliefd esthetisch referentiepunt. Het wordt vaak geassocieerd met elegantie, frivoliteit en extravagantie.


Laatste update:

Tags:

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *